Tulę bo kocham!

Nasza przygoda z chustą zaczęła się jakieś 6 albo 7 lat temu, gdy na festiwalu wczesnośredniowiecznym w Wolińskim Grodzie,  zobaczyłam jak moja koleżanka z Węgier mota swojego małego synka. Zakochałam się, przepadłam totalnie! Mały wniebowzięty, mama szczęśliwa a ja totalnie oczarowana.  Wtedy postanowiłam,  że jeśli kiedykolwiek będę mieć dzieci, to będę je nosić.

Instrukcje poproszę

31 marca o północy obudziłam się zlana potem i  strasznymi bólami, o 16 tego samego dnia był już z nami mały człowieczek. Pamiętam pierwszą myśl gdy dostałam go na ręce: "Bogowie, co teraz?!" Jakoś przez całą ciążę nie dopuszczałam tak do końca do siebie myśli że będzie jakieś "po porodzie"